การเรียนรู้ภาษาอื่นๆ ที่ไม่ใช่ภาษาที่เราใช้กันอยู่เป็นประจำนั้น บางคนอาจจะคิดว่าเป็นเรื่องที่ยาก แต่ใครจะรู้บ้างว่าในการไปเรียนต่อต่างประเทศ ไม่ได้จำเป็นที่เราจะต้องเรียนรู้เฉพาะในตำราเท่านั้น เพียงแค่เรามองไปรอบๆ ตัวก็สามารถที่จะเรียนรู้คำศัพท์ใหม่ๆ ได้แล้ว แถมยังได้เรียนรู้ถึงวัฒนธรรมของเขาอีกด้วย ดังนั้นถ้าใครกำลังมีแพลนจะไปเรียนต่อเมืองนอกอยู่ อย่าลืมนำ 5 เคล็ดลับเหล่านี้ไปใช้กันด้วยนะครับ

1. โหลดแอพแปลภาษาไว้ในมือถือ

แอพพลิเคชั่นแปลภาษาสำคัญมาก มันช่วยทำให้เราประหยัดเวลาในการหาความหมายของคำศัพท์ได้เป็นอย่างดี เพราะนอกจากเราจะสามารถใช้ตรวจสอบความหมายของคำศัพท์ได้แล้ว ยังช่วยทำให้เราสามารถเชื่อมโยงคำศัพท์ใหม่ๆ เข้ากับคำศัพท์ที่มีความหมายใกล้เคียงกันได้เร็วมากยิ่งขึ้น เช่น Delayed (ล่าช้า) = Late (สาย), Delicious (อร่อย) = Tasty (รสอร่อย) เป็นต้น

2. ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ในวันหยุด

นอกจากที่เราจะต้องใจเรียนแล้ว การได้ออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ในวันหยุดก็เป็นอีกหนึ่งสิ่งที่จะช่วยทำให้เราได้รับประสบการณ์ดีๆ มากมาย ซึ่งถือได้ว่าเป็นการเรียนรู้นอกตำราเรียนที่ได้ทั้งความรู้และได้รับมิตรภาพที่ดีกลับมาจากเพื่อนๆ อีกด้วย

3. ทำตัวให้เหมือนคนท้องถิ่น

เวลาที่เราได้ออกไปทานข้าวข้างนอกที่พัก ให้เราลองอ่านเมนูอาหารเพื่อเรียนรู้คำศัพท์ใหม่ๆ และยังได้อรรถรสทางวัฒนธรรมท้องถิ่นอีกด้วย ลองพูดคุยกับคนในท้องถิ่นและสอบถามหากเราไม่เข้าใจว่าคำที่ได้ยินนั้นมีความหมายว่าอย่างไร เพียงเท่านี้ก็จะทำให้เราใช้ชีวิตในต่างประเทศได้อย่างมีความสุข เพราะการเรียนรู้วัฒนธรรมท้องถิ่นนั้นไม่ได้มีสอนในตำราเรียน แต่หากจะต้องเรียนรู้จากประสบการณ์จริง

4. ใช้ทุกโอกาสเพื่อการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ

ในช่วงเวลาที่เราว่างจากการเรียน หรือในเวลาที่ออกไปซื้อของข้างนอก ให้เราพยายามเดินดูบริเวณโดยรอบของห้างสรรพสินค้า ให้ความสนใจกับรายชื่อสินค้าและอ่านป้ายต่างๆ ที่ได้เจออย่างละเอียด ซึ่งจะทำให้เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับชื่อผัก-ผลไม้ ของใช้ต่างๆ และจดจำนำไปใช้หรือพูดกับคนในพื้นที่ได้ดียิ่งขึ้น

5. เรียนรู้อย่างต่อเนื่อง หากเรายังไม่แน่นพอ

สำหรับสถาบันการศึกษาหรือมหาวิทยาลัยในต่างประเทศส่วนใหญ่แล้วจะมีคอร์สเรียนที่เปิดสอนให้กับนักศึกษาต่างชาติที่มีพื้นฐานทางด้านภาษายังไม่ค่อยดี ซึ่งจะเป็นการช่วยเสริมบทเรียนที่ครอบคลุมพื้นฐานในการเรียนด้านวิชาการ การเขียนเรียงความ และยังครอบคลุมไปถึงทางด้านทักษะในการสนทนาอีกด้วย จะช่วยทำให้เราสามารถพูดคุยหรือสนทนากับคนอื่นได้อย่างถูกต้องตามหลักภาษา

Credit : https://campus.campus-star.com

พี่ Tony แนะนำ ข้อแรกที่ต้องพิจารณาก่อนตัดสินไปเรียนต่างประเทศ เรื่องระยะเวลาที่ควรไปเรียนใน Part 1 ไปแล้ว วันนี้เรามาพูดถึงค่าใช้จ่ายกันบ้าง… โดยปัจจัยหลักๆ ที่มีผลกับค่าใช้จ่าย คือ “ที่พัก” ประเภทของที่พักที่ได้รับความนิยมมากสุดของโครงการเรียนภาษาในต่างประเทศช่วงปิดซัมเมอร์ ก็จะเป็นโฮสแฟมิลี่ (เรื่องนี้ต้องอีกหนึ่งบทความเต็มครับ รับประกันความมันส์ เป็นประเด็นที่ผู้ปกครองให้ความสำคัญอันดับต้นๆ เลย สำคัญกว่าสถาบันที่จะไปเรียนอีก) เราเคยถูกส่งไปทำงานที่อังกฤษ แผนก accommodation (ฝ่ายจัดหาที่พักให้นักเรียน) มาช่วงหนึ่ง เข้าใจและได้เห็นอะไรเยอะมากครับ เอาไว้จะมาแชร์นะครับ กลับมาเรื่องประเภทที่พักก็จะแบ่งได้ตามนี้ครับ

2. ประเภทของที่พัก

ส่วนใหญ่มักประกอบไปด้วยที่พักดังนี้คือ โฮสแฟมิลี่ โฮมแชร์ หอพักของโรงเรียน หอพักนักเรียน และหาหอพักเอง

1. โฮสแฟมิลี่

โฮสแฟมิลี่ของโครงการฯ นี้ เป็นโฮสแฟมิลี่แบบธุรกิจนะครับ คือได้เงินจากการรับเราไปดูแล ซึ่งจะแตกต่างกับโฮสแฟมิลี่ของโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนของนักเรียนมัธยมที่จะเป็นแบบอาสาสมัคร เราไม่ได้บอกว่าแบบไหนดีกว่านะครับ แต่ผู้ปกครองและนักเรียนควรเข้าใจก่อนไป ค่าใช้จ่ายถือว่าประหยัดมากๆ จะมีห้องเดี่ยว ห้องคู่ และรับอาหารเช้าและเย็นด้วยหรือไม่ ราคาก็ต่างกันไป อาจมีแบบใกล้ไกลโรงเรียนคนละราคา หรือ En-Suite แบบห้องน้ำในตัวก็อีกราคา

2. โฮมแชร์ (สำหรับอายุ 18 ปีขึ้นไปนะครับ อาจมีบางที่รับ 16 ปี)

อันนี้แบบเอาบ้านทั้งหลังมาแบ่งป็นห้องๆ แล้วให้นักเรียนมาเช่า ให้เลือกอยู่ห้องเดี่ยวหรือห้องคู่ได้ ราคาแตกต่างกันและส่วนใหญ่จะเป็น Self-Catering คือไม่รวมอาหาร มีไมโครเวฟให้ ค่าใช้จ่ายโดยทั่วๆ ไปก็จะแพงกว่าโฮสแฟมิลี่ไม่มาก

3. หอพักของโรงเรียน (สำหรับอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น)

ส่วนใหญ่สถาบันที่ใหญ่มาก จะมีที่พักเป็นของตัวเอง แบบห้องสี่คน สามคน ห้องคู่ ห้องเดี่ยว ราคาแตกต่างกันไป ไม่ค่อยมีแยกตึกชาย-หญิง ส่วนใหญ่จะแค่แยกชั้น แต่ทั้งตึกจะมีเฉพาะนักเรียนของสถาบันเค้าเอง มีทั้งแบบรวมอาหาร และ Self-Catering แพงกว่าสองแบบแรกแน่นอน แต่ข้อดีคือการเดินทางไป-กลับที่พักโดยส่วนใหญ่จะใกล้กว่าโฮสแฟมิลี่ครับ เพราะหอพักจะอยู่ในเมืองหรือบางแห่งอยู่ในโรงเรียน

ต้องอธิบายว่าประเทศที่เจริญแล้วแล้ว เค้าจะแบ่งพื้นที่ไว้ชัดเจนครับ ในตัวเมืองไม่ค่อยมีบ้านพักอาศัย ส่วนใหญ่จะเป็นที่ทำมาหากิน ร้านค้าร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า ออฟฟิศสำนักงาน สถาบันการศึกษาทั้งหลาย ส่วนบ้านพักจะไปอยู่รอบนอกครับ ความใกล้ไกลจะขึ้นอยู่กับเมืองที่ไปครับ

4. หอพักนักเรียน (สำหรับอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น)

ก็คือสถาบันไม่ได้เป็นเจ้าของตึกแต่มีดีลกันไว้ บางแห่งก็ไปเช่าหมดชั้นไว้ แล้วมาปล่อยให้นักเรียนเช่ากันต่อ ราคาก็แล้วแต่เราเลือก ห้องรวม ห้องเดี่ยว ห้องน้ำในตัวด้วยมั้ย รวมอาหารมั้ย ในส่วนนี้บางโรงเรียนก็จะมีให้เลือกเป็นอพาร์ทเมนท์เช่า หรือไปจนช่วยจองโรงแรมเลยก็มี

5. แบบไม่เอาที่พักกับทางโรงเรียนก็คือ ไปหาหอพักนอกเอง (สำหรับอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น)

อันนี้ก็ได้รับความนิยมมาก อัดกันเข้าไปห้องนึงก็เคยได้ยินว่าเป็นสิบคนก็มี ประหยัดกันจัด อาจจะเป็นพวกคนไทยด้วยกันที่ไปทำงานหรือไปเรียนกันยาวๆ หรือไม่ก็ต้องรู้จักกันมานานถึงชวนกันมาแชร์ค่าห้อง อันนี้ไม่แนะนำสำหรับไปเรียนสั้นๆนะครับ เพราะนานๆ ไปที ไปแบบมีความสุขและประหยัดให้ถูกเรื่องดีกว่า

เดี๋ยว Part หน้า เราจะมาบอกข้อ 3 ที่ควรรู้ก่อนไปต่างประเทศ พร้อมค่าใช้จ่ายคร่าวๆ ที่ต้องใช้ครับ

ที่มา : https://campus.campus-star.com/

ก่อนที่คุณจะไปเลือกภาษาในต่างประเทศนั้น สิ่งที่คุณควรรู้ก่อนตัดสินใจมีอะไรบ้าง พี่ Tony จะมาแนะนำหัวข้อหลักๆ ที่ควรรู้และพิจารณา ดังนี้

1. ระยะเวลาที่ควรไปเรียน

คำถามยอดฮิตคือ ต้องเรียนนานแค่ไหนถึงจะได้ผล? อันนี้ตอบลำบากมาก เพราะว่าขึ้นอยู่กับพื้นฐานของแต่ละคน และการตั้งเป้าในผลลัพธ์ที่ต้องการบวกกับความตั้งใจ (จริงๆ) ครับ

พื้นฐานของแต่ละคน..

ขอสมมุตินะครับ .. คุณเรียนจบมัธยมระดับกลางๆ ไม่ได้เรียนหลักสูตรภาษาอังกฤษด้วย เรียนปานกลาง วิชาภาษาอังกฤษได้เกรดกลางๆ เรียนต่อมหาวิทยาลัยรัฐบาลหลักสูตรภาษาไทยด้วย และว่างสองเดือนช่วงปิดเทอมอยากไปเรียนภาษาในต่างประเทศ เราว่าพื้นฐานของคุณไม่ด้อยกว่านักเรียนในห้องที่จะไปเจอที่นั่นเลย เพราะบ้านเราเรียนภาษาอังกฤษกันตั้งแต่อนุบาล ในขณะที่มีหลายประเทศที่เค้าจะเริ่มเรียนภาษาอังกฤษกันตอนมัธยม (พักเรื่องนี้ก่อน ไว้จะมาต่อครับ)

ผลลัพธ์..

ต่อมาเรื่องของผลลัพธ์ เราคิดว่าคุณตั้งเป้าประมาณว่า “สนทนากับชาวต่างชาติได้ตลอด 2 เดือนที่อยู่” เราว่าประสบความสำเร็จแล้ว ถ้าคุณไม่ได้เป็นอัจฉริยะ ไอคิวแบบ 140 อัพ ไม่มีนะครับเรียนภาษาให้เก่งภายใน 2 เดือน แม้เราจะเห็นที่เรียนพิเศษบ้านเราโปรโมทประหนึ่งนักเรียนไทยทุกคนเป็นจีเนียส “เก่งภาษาอังกฤษภายใน 1 เดือน”, “การันตีสอบไอเอลท์ผ่านภายใน 2 อาทิตย์” เราต้องไม่ตกเป็นเหยื่อการตลาดนะครับ

ความตั้งใจ..

เรื่องสุดท้ายคือความตั้งใจครับ เพราะนอกจากสิ่งแวดล้อมโดยรวม ที่บังคับให้เราต้องได้ใช้ภาษาแล้ว ในสถาบันที่ได้มาตรฐานเค้าจะมีการสอบแยกระดับชั้นในวันแรกที่เราไปถึงอีกเพื่อแยกนักเรียนในแต่ละห้อง ตามความสามารถทางภาษา เช่น ถ้าคุณสอบออกมาแล้วอยู่ในระดับ Elementary หรือระดับเริ่มต้นนั้น ทั้งห้องเรียนก็จะมีแต่นักเรียนระดับเดียวกันอีกครับ เค้าให้ความสำคัญกับสิ่งแวดล้อมในการเรียนมาก ถ้าผู้เรียนอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสม โอกาสในการเรียนรู้ก็ยิ่งมีประสิทธิผล

ถ้า 3 ประเด็นนี้ชัดเจนแล้ว สำหรับระยะเวลาที่เหมาะสมน่ะเหรอครับ…. คำตอบง่ายๆ คือยิ่งนานยิ่งดี เพราะความถนัดทางภาษา คือเรื่องของการใช้งานจริงและการฝึกฝนบ่อยๆ เหมือนการว่ายน้ำ หรือขี่จักรยาน เมื่อเป็นแล้วจะไม่ลืม แต่ถ้าไม่ใช้นานๆ จะไม่คล่องแคล่ว และ fix-cost บางอย่าง เช่น ตั๋วเครื่องบิน คือเราจ่ายครั้งเดียวไปตามระยะเวลาที่อยู่ เพราะฉะนั้น อยู่ระยะสั้นหรือยาว เราก็จ่ายเท่าเดิม

ติดตามหัวข้อที่ 2 ที่ควรรู้ก่อนไปเรียนภาษาต่างประเทศ ใน Part 2

ที่มา : https://campus.campus-star.com/